Што ако ова е вашата куќа? Нема струја, светлата се исклучени.
Децата врескаат во собата:
"Мамо, тато, дојдете брзо, се плашиме!"
Треба брзо да влезете. Потребно ви е оружје.
Но, прво, потребна ви е батериска лампа.
Ама, мрачно е. Што ќе сторите?
Како ќе ја најдете? Ќе ви кажам како.
Со ЛАМПАТА КОЈА СВЕТИ ВО МРАКОТ!
Така е, народе. Јас сум Лери Дејл од "Делиевите направи".
Денес во нашата програма ќе го раздрмаме вашиот свет.
И доведов пријател кој ќе ми помогне. Џорџ Формен, дами и господа!
Фала, Лери. Фантастично. Нели е ова фантастично, Америко?
Туку, вистина ли е дека пред 2 години си бил чувар во правлив музеј?
Така е, двапати светски шампионе, Џорџ Форман.
Бев обичен дечко со лампа и еден сон.
Мислиш, обичен Лери?
Ама, не е шега дека ти си шеф на "Секојдневните направи".
Изумителот на неопходни нешта како, супер големата коска за кучиња.
Дали ви се допаѓа? - Или привезокот за клучеви кој тешко се губи?
А сега најновото достигнување... Кажете со мене, Америко:
САМОСВЕТЛЕЧКА БАТЕРИСКА ЛАМПА!
"Делиевите направи", повелете.
Џина, врати го овој стјуард, не му верувам.
Бак повторно се јави. - Повторно?
Лери. Огромни новости. Имаме состанок со Волмарт.
Не... Кога? - За три дена.
ОК, добро, не чека многу работа.
Чекај! Сфати ли дека тоа се супермаркетите Волмарт?
Да, знам, знам, тоа е огромно.
Можеш ли барем малку да се порадуваш? - Добро. Јеее!
Ми се подсмеваш. - Не, само не славам прерано.
Важи!
Кога е состанокот? - Сакаат во петок, 10 наутро.
ОК, знаеш што? Откажи го огласот за електричното нешто со пропелерот.
Сакам да се фокусирам само на ова.
"Роденденот на ќерка ми: Откажан".
Оди дома, ќе останам до доцна. - Разбирам, шефе.
"МУЗЕЈ НА ПРИРОДНА ИСТОРИЈА" Затворен поради обнова
Ало, извинете. Влез само за персоналот.
Нели е тоа нашиот господин, "Голем успех".
Дојдовте во носталгична посета? Не сме ве виделе неколку месеци.
Да, зафатен бев. Што се случува овде? - Прогрес. Така ми кажаа.
Иднината. Погледнете. Природна историја, верзија 2.0.
Добредојдовте во Музејот на Природна Историја, каде оживува историјата.
Ајде, постави прашање
и дај му можност на следното момче или девојче да дојде на ред.
ОК. Каде сте родени?
Овде, во Њујорк, на улица 20, 27-ми октомври, 1858 година.
Историја, историја. Учење, учење.
Ја промени Америка на подобро.
Значи, додавате нови експонати? - Не, г-не Дејли, не додаваме. Ги заменуваме старите експонати.
Каде одат? - Надвор.
Го даваме отпадов. Оклопи, восочни фигури, дури и овие животни.
Како на пример, овој мал мајмун. - Внимавај, тоа е Капучин.
Ова е мајмун. - Ова е редок вид, Капучин, не е само мајмун.
Мајмун, реков мајмун. Зошто да бидеме прецизни?
Да го исфрлиш мајмунот, не ти треба неговото латинско име.
Ги исфрлувате или само ги селите? - Кој си ти? Полиција за остатоци од примати? Пушти го, злато.
Чија е оваа идеја? - Моја, секако, јас сум главниот. Моја и на одборот.
Што се грижите вие? - Не. Луѓето го сакаат ова.
Луѓето, г-не Дејли, го сакаат она што следува.
Вие го знаете тоа. Си заминавте.
Ситуацијата ми се промени. Бизнисот ми се прошири...
Да, постигнавте успех. И јас, да сум ноќен чувар.
Каде ги носите? - Во складиште. Во сојузниот архив?
Каде е тоа? - Вашингтон, Смитсонијан музејот.
Може ли да се среди нешто? - Готово е. Заминуваат утре сабајле. Готово е.
Здраво, другарче, како си? Како го поднесуваш сето ова?
Го сакаш тоа што е внатре?
Имам нешто за тебе.
Мислиш дека си посилен од мене?
Дали е тоа се што знаеш?
Мило ми е што те гледам, момче. - И јас тебе исто, Теди.
Чуварот во Бруклин се вратил.
Здраво, А. Мек Фиј ми кажа што се случува овде. Немав поим.
Да. Многу се променило од твојата последна посета. Би рекол...
Ох, цврцкало.
Еј, таму. Ќе може ли малку помош овде?
Здраво, момци. Како сте?
Види кој е тука! Лично, г-нот Големо Избегнување!
Си дошол точно на време да не видиш сите.
Да, слушнав, Џед. Немам поим како се случило ова.
Да, тајна е како се случило ова.
Можеби е крива таа мала магична кутија која зуи во твојата рака.
Не си бил тука, гигантикос! Ете како се случило!
Нема никаква мистерија!
Вистина е, Лари, повеќе нема кој да зборува во наше име во текот на работното време.
Момци, ОК е. Ќе го свикам одборот утре, добро? Сега имам впечаток. Можам да го средам ова.
Ќе бидеме ОК. - Ние? Дали го слушна ова брблање, Џони?
Нема "ние", откако не остави сите овде!
Ова знае да биде ладно место, момче.
Лери, што е сторено, сторено е.
Дури и на славата на Рим и дојде крајот.
Те молам, не гледај драматично во далечината додека го зборуваш тоа. Тогаш ми е уште полошо.
Не знам за што зборуваш. - Каде гледаш? Каде гледаш, јас сум овде.
Гледам во ѕидот. - Видете, момци, може и не е така лошо.
Да, имаш право.
Ама, овде станува збор за Смитсонијан музејот.
Декстер, ти не го знаеш тоа.
Не ја сфаќаш поентата, гигантикус, не исфрлуваат!
Лери, знам дека сакаш да се чувствуваме подобро.
Гледам дека по малку ти станало грижа. Ама нема да биде исто. Овде сме сите заедно...
...на ова место. - Никогаш нема да биде дом, човеку.
Џедедаја, те молам. - Лоренс, ова е сентиментален момент за сите нас.
Но, ова е нашата последна ноќ како семејство. Не сакам да видам цимолење и толку жалење.
Кој е со мене за една последна прошетка по ходниците.
Да се прошетаме? - Не.
Само ќе тагуваме и ќе жалиме.
Ќе одиме ли?
Среќен пат, госпоѓо.
Здраво, Декстер. Ти треба ли помош?
Еј, ајде, човеку. Без лутење, добро?
Се ќе биде во ред.
Наскоро ќе зазори, Лоренс. - Да.
Па, каде е твојот сандак, Теди? - Нема да одам на ова патување, Лоренс.
По се изгледа дека јас, Рекси и уште некои од експонатите
ќе останеме овде. Засега.
Без таблата?
Искрено, Лоренс...
...таблата на Акмунраа ќе остане овде со него.
Што? - Отидоа без таблата, пријателе.
Се плашам дека оваа ноќ е последната.
Не им кажа. - Понекогаш е почесно да кажеш мала лага, туку да ја изнесеш болната вистина.
Ќе бидеш добро? - Ќе се потрудам.
И, кој знае...
понекогаш големите промени носат уште подобра можност.
Погледни се, Лоренс.
Го напушти местово и си направи убав живот на себеси.
Да, претпоставувам.
Треба да направиме нешто повеќе од претпоставки, пријателе.
Ти си капетан на индустријата. Светот ти е во рацете.
Ми изгледа дека имаш се што си сакал.
Да, знам, знам.
Не, не знаеш.
Ако смеам, момче, дозволи ми да ти дадам еден совет.
Клучот за среќата, за вистинската среќа е...
Почекај малку. Треба да...
Имам една работа со Јапонциве.
Добро, го исклучувам, жал ми е.
Клучот за среќата?
Се гледаме, Теди.
Значи, ги нема? Не можеш ништо да сториш?
Би сакал да можев. Ти велам, се обидував.
Разговарав со МекФи, со одборот... Ама, изутринава ги однесоа.
Овде има многу храна, тато. - Да.
Ќе дојде Ед од работа. Мислам дека ти кажав.
Треба да завршиме некои работи.
Значи, ќе работиш вечерва? - Работев секоја вечер, се сеќаваш?
Да, ама ја имаше најдобрата работа на светот.
Да, но тоа не може да ја плаќа твојата гитара и останатото.
Ало? - Гигантикус, јас сум, Џедедаја!
Нема да се предадемевање.
Џед, како го сврте бројот?
Долга приказна! Малиот мајмун ја украде таблата... и сега сме во големи проблеми!
Што се случува? - Камунра!
Камунра? - Постариот брат на Акмунра! Овде е!
И верувај ми, не е дружељубив! Повторувам: Не е дружељубив!
Дали е тоа, Атила, Џед? Џед, дали си добро?
Еј, Џед!
Џед!
За што се работи?
Не знам.
Ајде, треба да те однесам до кај мајка ти.
Што се случува, тато? - Треба да одам и да дознаам.
ОК, МекФи кажа, сојузниот архив во Смитсонијан.
Каде да одам?
Во тоа е работата, тато. Смитсонијан се, всушност, 19 различни музеи.
Распоредени се околу националната алеја.
Од Капитол до споменикот на Линколн.
Таму има се. Некои работи се многу супер.
Ники, концентрирај се, те молам. Во кој музеј се пратени експонатите?
Не "во", туку "под". По се изгледа дека се простираат по целиот Смитсонијан.
Значи, таблата на Акмунра треба да е таму.
Најголемиот музеј на светот оживеа.
Каков ти е планот, тато?
Не се грижи за тоа. - Немаш план, нели?
Николас, имам многу добро осмислен план.
Немаш план. - Да, немам план.
Ќе ти се јавам кога ќе влезам.
Добредојдовте во најголемиот музеј во светот.
Знам, вистински излет, нели?
Што ќе кажете за овие висечки авиони на таванот? Многу чудно, нели?
Извинете, ќе сакате ли да ми кажете како да стигнам до сојузниот архив?
Се разбира, ако сте историски документ, вреден за вечното архивирање.
Се зезам, тој не е документ.
Жалам, г-дине. Архивите се под земја, во обезбедуваната зона.
Навистина? Како... целосно обезбедена... ОК.
Дами и господа, музејот се затвора за еден час.
Портата на Камунра Мистична врата кон подземниот свет
Еј, што правиш?
Нема допирање. - Не, не би го допирал.
Навистина имаш НДД, брат.
НДД? - "Намера да допираш".
Не, не сум...
Сакаш да го бациш? - Жалам.
Испружи ги рацете и допри. Стојам таму и чекам цел ден
за девојче како тебе
да ги стави скапоцените, маникирани нокти по целиот експонат.
Знаеш, жалам, но колку што знам, живееме во слободна земја, па...
Не, не живееме. - Не?
Ние сме САД кои велат: "Не допирај се што гледаш".
Дозволено е да се погледне, ОК? - Ќе видиш што ќе биде ако допреш.
Сега и ми се закануваш. Ми се закануваш, Брендон?
Брандон. - Молам?
Брандон. - Брандон?
Брандон. - Брандон...
Така те нарекуваат во играта?
Не знам. Зарем не можеш да смислиш нешто посмешно?
Види, извини, ама изгледа како Брендон...
Не сум овде за да изигрувам сервисен говор. Брандон е.
Брандон, ОК. - Никогаш порано го немаш слушнато тоа име?
Брандон? Не. - Види, во "Најпознатите бебешки имиња", за 1984. Брандон.
ОК. Ми се закануваш, Брандон? - Не знам, принцезо Џасмин, дали?
Ох, леле, 9 волти. - Да. Одлична направа. - Така е.
Јас би ставил лед диоди, но тоа е само мое мислење.
Направи ми огромна услуга. - Што?
Стави ги рацете во џебовите, намали го темпераментот и биди фин со луѓето, истотака.
Супер. Може ли да те прашам нешто? - Да.
ОК, да разјасниме.
Значи, не можам да го правам ова, така? - ОК, тоа всушност е лудо.
Дали си решил ти прерано да го завршиш животот?
Ќе те удрам со лампава. - Е сега веќе ми се закануваш.
Не допирај. - Не ме допирај!
Ќе те допирам со лампава цел ден.
Не, твојата лампа не осветлува добро. - Ќе изнајмам камп возило
и ќе ја обиколам Америка со мојата батериска лампа на твоите гради!
Не го прави тоа. - Што?
Сакаш ли да видиш што ќе биде? Ќе те гледам како ништо не правиш додека јас го правам ова.
Сериозно, Брендон... - Брандон. - Брандон, не знаеш со кого се зафркаваш.
Мислиш дека знаеш што значи да се биде чувар?
Верувај ми, не го знаеш ни значењето на зборот.
Сум видел работи кои не можеш ни да ги замислиш.
Какви работи? - Нема да ти кажам.
Спушти ја сега лампата... - Како да сакаше да кажеш нешто супер...
Да, но ти нема да слушнеш. Спушти ја лампата.
Дали сме во ред? - Тоа беше многу храбро.
Фала. Без лутење?
Жал ми е. - Не, мене ми е жал.
Не, моја беше грешката... - За караница се потребни двајца.
Ти само си ја работеше работата. Добро, чувај се, човеку.
Тој тип е супер.
СМИТСОНИЈАН ИНСТИТУЦИЈА - ОБЕЗБЕДУВАЊЕ -
ОК, другарче, внатре сум. - Супер, каде си?
Во северно-источното крило од замокот сум.
Треба да ме наведуваш до архивата. - ОК.
На крајот од ходникот сврти десно и треба да има скали од лево.
Ги гледам. - Сега, доле е малку замрсено.
Има многу подземни тунели поврзани со различни згради. Ќе биде сложено.
Мора да побрзаме. Имаме само 28 минути до зајдисонце.
Слези во нивото Б и после сврти уште еднаш лево.
Ник! Ало, Ник! - Тато, ме слушаш...
Ник! Ник!
Еееј! - Се гледаме, ортак. - Во ред, да.
Добро, каде сте, момци?
Ох, мој Боже.
Ти мал неранимајко. Подоцна ќе се справам со тебе.
Зборувате ли Француски?
А, англиски, англиски, можеби?
Извинете, кој сте вие? - Јас сум Камунра. Големиот крал на големите кралеви.
Јас сум од мрачните длабочинина древната историја. Јас се вратив во живот!
Можеби не слушнавте што реков.
Јас сум древен египетски фараон. Бев мртов,
но, сега, се вратив во живот!!!
Да, знам, го чув тоа и го разбрав. Добредојдовте назад.
Кој... кој си ти? - Лери, Лери Дејли. Од "Секојдневни направи", од Њујорк.
Тоа е во Њу Јорк. Знаеш, ти го познавам братот, Акмунра.
Навистина? - Да.
Го познава мојот помал брат. Тој беше омилениот син. - Да, добро дете е.
Можеби затоа што мајка му и татко му му давале се најдобро. Навистина, се. Дури и тронот.
Тронот кој требаше да биде мој!
Тоа не го спомна. - Се разбира дека не.
Ама, сега започна ерата на Камунра, затоа што јас се вратив...
нема врска. Само, дај ми ја таблата.
Не му ја давај, гигантикус!
Тишина, таму внатре.
Не ме терај да влегувам таму внатре.
Види, таа табла е посилна отколку што ти и твоите "Секојдневни направи" можете да си замислите.
Ги оживува нештата и тоа е само едно од чудата.
Со неа ќе ја отворам портата на Подземниот Свет и ќе ја донесам
мојата војска од земјата на мртвите.
Па, ако не ти е проблем...
...предај ми ја.
ОК, еве ти ја. - Мудра одлука.
Извини, мислев дека ја сакаш коцката.
Коцката? - Коцката... на Рубик.
Каква е таа коцка на Рубик?
Коцка. Таа ги претвора сите твои непријатели во прав...
Мислев дека... моја грешка.
Меѓу останатото, ни твојот брат не сакаше да се плетка со неа.
Сакаше да игра на сигурно. Мислев дека ти си нешто подобар, па...
Јас не сум како мојот брат, Лери.
Ќе те убијам тебе и твоите пријатели додека да трепнеш.
Сега, одведи ме до таа коцка на Рубик.
Еве ја. - Отвори.
Врати се! Врати се со мојата табла! Сеуште ти ги држам пријателите!
Зграби го воланот!
Што? - Ти реков да го зграбиш воланот. Сега тоа е моја грижа. Го обожавам ова!
Само одржувај го правецот, а јас ќе го средам останатото.
Сега! Јуриииш!!!
ОК, кој е планот? - Ние сме Американци! Ние не планираме, ние делуваме!
Сега, држи се!
Го виде ли тоа? Прво сечи, па после прашувај! Секогаш успева.
Во добри раце си!
Генерал Џорџ А. Кастер од 7-та Америчка Коњица. На ваша услуга.
Добро сум, добро сум! Само продолжи!
Што се брзаш, опасен? - Видете, дамо, тргнете се од патот.
Дама? Кого нарекувате дама? Се викам Амелија.
Амелија Ерхарт. Можеби сте чуле за мене.
Ох, да, вие сте познатиот пилот...
Пилот? Јас бев првата жена која го прелета Атлантикот.
Првата жена која го добила Летечкиот Крст
и ги прелетала сите 48 држави во хироплан.
А сега, ако го избришете, веројатно, вродениот израз на збунетост од лицето,
се прашував дека можеби ќе ми кажете каде сум точно.
Во музеј си. Поточно, под него.
Во многу опасна ситуација сум,
и можеби е подобро да не сте со мене.
Брзи сте. - Како се викаш, летачу?
Се викам, Лери Дејли. - Епа, Лери Дејли... ...во случај да не ме слушавте,
не се срамам од опасност.
А, копјата? Се срамиш ли од нив?
Сега ќе се забавуваме.
98, 99... бинго.
Како златно руно.
Добро, војници!
Вашите непријатели што ме фатија, сега се и мои непријатели.
Голема грешка. Голема грешка.
Добро, еве го планот.
На третиот знак на трубата, јас ќе викнам, "НАПАД!!!".
Тогаш... ќе изрипаме сите од оваа кутија... и ќе нападнеме.
Што мислите?
Ти... - Не се викам така.
Сагаламија. - Не.
Цицачка Кутија. - Не.
Шингадамаја. - Знам дека сте познат генерал.
Во ред е, во ред е. И јас сум човек исто како и ти.
Но, зарем нема извикот, "напад" да ги предупреди непријателите
што ќе ги нападнеме?
Што?
Ох, да, изгледа.
Вие сте многу познат, г-не Дејли. Па, зошто не си отидете?
Не можам. Прво треба да ги најдам заробените пријатели.
Треба да пронајдеме друг пат до доле.
Ова е ново.
Еј, се е во ред. Нема да ве повредам.
Мислам дека не се плашат од вас, г-не Дејли.
Фала... Назад!
Ќе ве убијам!
Не праќај момци за женска работа.
Учествував во фрлање копја во Микронезија.
Микронезијците имаат многу поспори рефлекси.
Дојди, бргу.
Епа, ова е вистинска забава.
Извинете, жал ми е. Извинете.
Леле, полн сигнал во 1945-та.
Ало? - Тато, конечно!
Ги гледам плановите на архивата.
Кога ќе дојдеш до скалите... - Одамна ги поминав скалите, Ники.
Значи, ги најде сите? - Така нешто.
Со кого зборуваш? - Кој е тоа?
Амелија Ерхарт. - Си ја нашол Амелија Ерхарт?
Еј, чекај! - Каде брзаш, другар?
Не слушна? Војната е завршена! - Жал ми е, некои момци ме бркаат.
Што е ова, маскембал?
Од која единица си? - Од Бруклин сум.
Што? Сериозен си? И јас исто.
Момци, оние војници го бараат мојот ортак затоа што е од Бруклин.
Ви благодарам!
Еј, господине, го заборавивте вашиот...
Што, по ѓаволите е ова нешто?
Извинете, може ли да се уфрлам?
Кога и да завршите, г-не Дејли.
Побарај ме! - Ти благодарам за тоа.
Вистински заводник сте, зарем не, г-не Дејли?
Брзо!
Работи. - И што сега?
Ништо лично, но сред работа сум, а тоа не е твоја грижа.
Тоа е затоа што сум жена, зарем не?
Не. Тоа е затоа што ја имам оваа древна раса на злобниот фараон,
која сака да ме убие мене и сите покрај мене,
за да дојдат до оваа табла и да владеат со светот.
Значи, навистина е затоа што сум жена. - Види... - Не, ти види, г-не Дејли.
Да ме немаше мене, сеуште би бил изгубен во таа Монарх-Менак лудница.
Изгубен, каде? - Во црно-белата слика, будала.
Сега, слушај добро. Можам да ти помогнам.
Сакам да ти помогнам, не поради тоа што си ми симпатичен, бидејќи не си,
туку затоа што намирисав опасност и по ѓаволите, сакам да учествувам.
ОК, но не ме обвинувај ако ти се случи нешто.
Би требало да сум среќна.
Јас сум Камунра.
Јас сум полубог, во другото колено, од страната на мајка ми.
Полноправен владетел на Египет,
и идниот на... па, се останато.
Изгубив неколку луѓе.
Потребни ми се нови генерали за мојот мал план
да го покорам овој свет.
Иван Грозниот,
Наполеон Бонапарта
и младиот, Ал Капоне.
Најбезмилосните и најстрашните лидери во целата историја.
Господа... фантастично е тоа што ве запознав сите.
И на нас, истотака. - И на мене.
Од вас ги барам вашите легии, а за возврат ви го нудам светот.
Буквално. Има ли прашања?
Да, јас имам едно. Зошто носиш фустан?
Ова не е фустан, туку туника.
Таа беше врвот на модата пред 3000 години, ве уверувам.
Има ли други прашања? - Да.
Тој фустан, кој го носиш, треба ли и ние да го носиме?
Се разбира дека не. Вие не слушате. Сега му објаснив на г-нот
Капоне, дека ова не е фустан, туку туника. Многу важна разлика.
Има ли други прашања?
Прашања кои не се врзани за фустанот...
...за туниката?
Ноќта поминува, а времето е кратко.
Кратко?! Зошто ме погледна мене кога кажа, "кратко"?
Извини, ми излета.
Да. Ако зборуваме за владеење со светот, тогаш сум заинтересиран.
Но, прво сакам да разјаснам нешто за да знаете што добивате.
Луѓето обично велат: "Иван Грозниот, толку е грозен што се плашиме, тоа е лошо."
А во суштина, правилниот превод е...
...Иван Одличниот.
Иван Одличниот? Не звучи баш добро.
Иван Грозниот, одзива.
Но, јас не бев лош. Всушност, бев успешен водач.
Би сакал да го затворам ова добредојде со тоа што ќе ви поставам прашање, господа.
Дали сте со мене? - Да, да, се разбира. - Да.
Тогаш донесете ми го Лери Дејли од "Секојдневни направи"
и донесете ми ја златната табла на Акмунра, мене!
Видете ама сте се забрзале, г-не Дејли.
Нема да се изгубите ако ја следите, Амелија Ерхарт.
Брзо, сокриј се.
Па, г-не Дејли, ми се допаѓа начинот како ме држите.
Извини, не сакав...
Престанете да се јадете, г-не Дејли.
Едвај ги држите вашите пипки подалеку од мојата шасија откако се сретнавме.
Не разбирам ни збор од тоа што ми го зборувате.
Дали ми се причинува, или тука има музика?
Анѓелчиња, престанете, престанете. Тоа се Купидони, г-не Дејли.
Богови на љубовта. Богови на љубовта, замолчете! Се обидуваме да се сокриеме.
"Повеќе од жена"
Не го менувајте аранжманот. Не е во тоа работата. Тивко.
"Повеќе од жена. Еј, покажи ми што имаш, ноќен чувару."
"За мене е повеќе од жена."
И така, малото глувче падна во канџите на џиновската мачка.
Вие стварно се палите на височина. - Не, не се палам.
Рековте дека јас сум мал глушец, а вие џиновска мачка. - Јас сум џиновска мачка.
Без навреди, но вие сте Наполеон и комплексот го добил името од вас,
бидејќи сте познат по нискиот раст. - Ох, ти наивно, американско момче.
Видете, никој од нас нема да си помине добро во најскоро време, така да тоа не е проблем.
Види, ова нема врска со висината или нешто друго. Тоа е план. Брилијантен план.
Ах, значи, план било. - Сјаен маневар, императоре.
Г-це, ако вашиот дечко би бил толку добар да појде со мене...
Не сум и дечко.
- Не.
Само пријатели?
Да... пријатели. - Познајници... пријатели.
Сте биле пријатели на колеџ, па се плашите да не го упропастите тоа
кога би кажале дека се допаѓате еден со друг?
Ајде уште еднаш. Извини, не сфатив.
Сте биле пријатели на колеџ, па се плашите да не го упропастите тоа
кога би кажале дека се допаѓате еден со друг?
Не, не.
Само сакам искреност во врските, како и сите Французи.
Токму така. - Да, љубовта...
Амор... - Сега!
Наваму или умираш! - Да.
Чекајте, доаѓам со вас. - Не! Не се бориме со вас.
Мојата коса е вредна во некои делови на Европа.
Вистина е. Вредна, како злато или поголеми пари.
Овој родео-кловн не разликува палачинка од чаша со вода.
А гигантикус таму го ризикува животот поради нас.
Најмалку што можеме е да му помогнеме.
Многу да му помогнеме. Но не го можеме тоа, бидејќи
сме заглавени овде, нели? Треба да избегаме.
Што е палачинка?
Тоа е како бисквит.
Поздрав со гради?
Еј, што правите вие двајца таму?! - Октавиус, оди!
Јас ќе ги задржам! - Нема да те оставам! - Нема време за твоите римски драми!
А сега, оди! Стариот Џедедаја ќе биде добро.
Сега навистина ја наеба!
Ова не се вистински рубини.
Папучи со рубини.
Ама, кој и да си бил, Арчи Банкару, си стекнал многу удобен трон.
Еј, шефе, го фативме овој во обид да избега низ рѓосана дупка во ковчегот.
Ама, неговиот мал пријател се извлече.
И каква штета би можеле да сторат тие?
Па, тие не се поголеми од зрна кус-кус. Зарем не е така?
Два збора ми доаѓаат на памет кога те слушам како збориш.
Лудак и чудак.
И ако морам да го кажам и третиот: Откачен. Само, откачен.
А сега пуштете го стариот Џедедаја одовде, или многу ќе се изнервира.
Добро одиграно, Џедедаја!
Одушевен сум. Тоа е толку слатко.
Дури и како ми се закануваш. Одлично е.
Дали тоа само јас го гледам? Типов е неверојатно сладок.
Чекај малку.
Можеш да ме држиш како затвореник, да ме мачиш,
ама, не ме нарекувај сладок. Не сум сладок. - Полека, пријателе!
Само, остани жив! Ќе те најдам!
Гигантикус? Не.
Здраво, г-дине Дејли. Мило ми е што ве гледам повторно.
Ако немате ништо против, ќе ви го земам ова.
Ви благодарам.
Конечно. Конечно, после 3000 години...
...мојата зла армија на мртовци, мојата прекрасна, прекрасна армија
ќе... биде... ОСЛОБОДЕНА!!!
Се плашам дека мајката и таткото, можеби...
...малку ја измениле комбинацијата.
Изгледа дека ова со ослободувањето на подземниот свет
не ти делува баш, а?
Сигурно те нервира тоа да чекаш илјада години
да се вратиш од мртвите,
и сега да не можеш да ја отвориш.
Не се грижи. Ќе чекам уште илјада години ако треба.
Добро. Бидејќи, за неколку часа ќе стоиш овде разочаран...
...вкочанет. А јас ќе излезам одовде со пријателите и тоа ќе биде тоа.
Па, имам цела ноќ. - Навистина? Цела ноќ?
Па, тој нема.
Отвори го кафезот. - Што... Што правиш?
Не допирај, не допирај! Немој да ме малтретираш!
Многу го сакам овој мал, сладок немирко. - Џед?
Не се противи. Ќе ти се исплати.
Спушти го доле. - Не се плаши. Нема да те повредам.
Оп! Лажев.
Не мислам дека тој ќе има цела ноќ, г-дине Дејли.
Како изгледа, би рекол дека има нешто преку еден час.
Извлечи ме одовде!
Ти си бил чувар. Знаеш се за оваа табла.
И очигледно си попаметен од останатите, но,
ја знаел или не лозинката, ќе ти дадам точно еден час да ја одгатнеш.
Ако не успееш, ќе ти го убијам пријателот.
И, те молам, не размислувај за бегство. Ќе внимавам на тебе.
Види, не знам ни да го започнам дешифрирањето. - Навистина!
Штета. Твојот мал каубој-пријател изгледа толку шармантно,
зарем не? Тик-так, г-не Дејли. Ти започна часот.
Еј, го знаеш ова, ортак. Знам дека го можеш.
ГО ЗНАЕШ ОВА!!!
Тука си. Добро ли си? Бев многу загрижена за тебе.
Добро сум. - Кој е следниот чекор, партнеру?
Немам поим. Треба да ја преведам оваа табла.
Е, супер. Повторно овој!
Види, другарче, во неволја сум, добро?
Види. Изгледа дека главоножецов е само риба која не сака да биде надвор од водата.
По се изгледа дека и не е така лош.
ОК, мило ми е што си среќен.
Ало? Малку помош?
Ох! Еј, Теди! Совршено!
Мораш да ни помогнеш. - Би сакал, но да одиме со ред.
Носов ме чеша, ќе полудам.
Не би прашувал, ама како што гледате, ми недостасуваат некои делови од телото.
Ќе може ли да ме почешаш? - Да, се разбира.
Ох, извонредно. Малку таму.
Уште? - Ох, да, да.
Ова е баш уживање.
Теодор Рузвелт на ваша услуга.
26-от Председател на САД, жесток јавач,
основач на национални паркови и многу други работи.
Се познаваме? - Ох, не...
Има еден друг Теди, во Њујорк. - Навистина? - Да. Како изгледа овој друг јас?
Скоро е ист. Освен, можеби... - Освен? Кажи ми. Има ли тело?
Да, има тело. - Ох, леле, каква штета!
И коњ. - Извинете.
Навистина ни треба превод од ова што го пишува на таблава.
Дали познавате хиероглифи? - Се разбира, г-це.
Ох, ова е лесно. Птица, човек со копје, риба и бубачка.
ОК, и што тоа значи? - Тоа значи... ова е само груб превод...
...човекот со копјето ги фатил птицата и рибата во вазна.
Таму, истотака има и бубачка.
Не мислам дека е тоа. - Тоа е еден можен превод.
Другиот можен превод е:
"Бараната комбинација ќе ја сфатите
во срцето на гробницата на фараонот."
ОК, и што значи тоа? - Не знам. Не сум Свинга.
Што е ова, што е она... Обратете се кај Теди од Њујорк.
Ќе биде среќен да ги вмеша прстите во ова.
А може и коњот да го научи да го оближува.
Г-не Дејли, треба да одиме до галеријата со скулптурите.
Мислам дека таму има некој со подобра мисла за тоа.
Она што го бараме е точно тука.
Здраво. - Ох, здраво, млада дамо.
Извинете, ќе може ли да продолжиме, молам?
Би можеле, но би пропуштиле така ретка прилика.
Мислам, таа сепак е Дега', г-дине Дејли.
ОК, само имам еден мал пријател заглавен во стаклен часовник,
а изутрина имам важен состанок со Волмарт, па ако сакаш...
Тоа е точно тука.
Мислам дека тој ќе има некоја мисла за ова.
Г-не Мислител, жал ни е што ви го прекинуваме размислувањето,
мораме да ја откриеме тајната на срцето на фараонската гробница.
Мислам, мислам...
...мислам... - Нема ништо од него.
Ох, мора да ме зезаш, Чертела!
Еј, еј, другарче, овде! Ова е сериозно! - Прашање на живот и смрт.
Јас ќе ви кажам што е прашање на живот и смрт.
Таа прекрасна дама, таму.
Еј, злато, види го шоуто на оружја што се случува овде.
Огнена моќ!
Сигурно го познава, Ајнштајн.
Бицепси... Бум! Делтоиди...
Да, чекај малку, видов неколку од него. - Неколку, што?
Мали ајнштајни. - Каде?
Онаму. Во, "Воздух и Вселена".
Мораме да влеземе таму.
Што? - Ништо. - ОК, зошто гледаш во мене?
Не сакам да пропуштам момент.
Во ред, треба да продолжиме...
Зошто? - Премногу зборуваш, фраеру.
Не знам зошто го сторив тоа, г-не Дејли.
Чувствувам дека предолго сум спиела, и наеднаш...
...будна сум. - Можам да објаснам.
Навистина можам.
И повторно, зошто?
Ох, супер, се вративте.
ОК, да, супер. Љубовната песна од "Титаник". Добро, ама баш и не одговара.
Не и се препуштате премногу на забавата, нели, г-не Дејли?
ОК. Ова навистина не е песната што одговара, ОК?
Патем, пеете малку високо. - А јас мислам дека сте одлични. Супер изгледате.
Ќе може ли да одлетате, молам? - Авантурата продолжува.
Што ви реков?! Доста!!!
Навистина чувствувам дека лебдам како лептир. - Полуд си и од гуштер.
Г-не Египет, овие овде слушнале
за превземањето на светот и сакаат да учествуваат во тоа. Не знам кои се,
но очигледно е дека се експонати овде.
Дури и не ни знам што се.
Жалам, ама сите места за лоши експонати се зафатени, извинете.
Ох, ајде, но јас сум лош! Јас сум лош!
Можам да ти покажам колку сум лош.
Исплаши ме.
Жалам, но не паѓам на тоа. Не изгледаш многу лош. Ми изгледаш некако како мрзлив.
Што правиш? Што е тоа? Што е ова?
Што тоа значи? Ме блокираш? Дали дишеш? Бидејќи не можам да ги слушнам сопствените мисли.
Може ли еден мал совет, пријателе? Да упростиме. Многу нешта се случија овде.
Ти си злобен, харизматичен, ти си робот. И, што ќе плашиш ти? Ќе одиме на опера? Мислам дека не.
Извини. Збогум.
Внимание!
Заминува со таблата! - Каде?
Дај ми го тоа.
Не се обидува да најде решение, туку се обидува да побегне.
Одете, одете! Сите! Убијте го! Донесете ми ја таблата! Ајде, луѓе, одете! Без таблата немаме ништо!
Стрелци, одете!
Сакаш да избегаш, нели, Лери Дејли?
Јас сум Џими Џектувана.
Џими Џектувана, навистина? - Тоа е мојот начин на изразување.
Да, баш како да е за тебе измислен.
Ох, не, патот го блокираа лоши луѓе. Каде е тука забавата?
Суштината е во тоа што сега не можеме да одиме во, "Воздух и Вселена".
Во право си. Сега сме... Џими Џектувани.
Велат дека добар човек ја издигнал оваа унија.
Му ветив на Џедедаја дека ќе донесам помош...
...и ќе му донесам помош.
Не го проценив добро растојанието.
Кој е таму?
Јупитер, заштити ме.
Остани... многу смирен.
Тие можат да почувствуваат движење.
Мислам дека можат да чујат и кога зборувам со себе.
Не сум орев!
Овде ќе биде добро за кратко.
Колку долго си чувар на антиквитетите?
Што? Не, јас не работам...
Те видов во чуднава облека.
Да, ја позајмив.
Бев чувар во Њујорк, ама... тоа беше одамна.
Зошто си напуштил? Не ти се допаѓало?
Не, го сакав тоа, само...
...нештата отидоа на друга страна.
Со што се занимаваш сега?
Дизајнирам производи и ги продавам.
Ти си пронаоѓач? - Точно, измислувам нешта.
Како ракети? - Не. Хидро-Авион? Дириџибл?
Не, не во врска со воздухопловство.
Помали нешта како... "Светлечката батерија во мрак". Беше моја идеја.
Па, ти се допаѓа ли новата работа? - Да, ми се допаѓа. Многу ми се допаѓа. Возбудливо е...
Што? - Само сум збунета.
Ако не сте возбудени, зошто го работите тоа?
Ме возбудува, зарем не го реков тоа? - Знам што рековте, г-не Дејли.
Ама, тоа што го гледам пред мене е човек кој ја изгубил храброста.
Не сум ја изгубил... Имам храброст.
Знаеш ли зошто станав пилот? - Не знам. - Поради забава.
Зошто инаку некој би правел нешто?
Ох, мој Гетсби!
По ѓаволите со тие гулаби и нивното непрекинато гугуткање!
Извинете, господине!
Одам да ја видам состојбата на оваа голема унија.
Што можеш денеска не оставај го за утре.
Не одете таму, господине! Ќе исплашите многу луѓе!
Ќе исплашам? Ве уверувам дека не сум страшило.
Не велам дека сте непријател или страшило, само... - Дојди овде, малечок.
Ако некој е страшен, тогаш тоа сте вие, господине.
Вистината е дека вие сте многу мал.
Дури и за човек со нормална висина.
Што? Зошто го рековте тоа?
Морам да бидам искрен. - Јасно. Искрен човек, супер.
Ајде, г-не Председател, пуштете го малиот човек
и вратете го вашиот задник на тронот.
Имате одличен став. Ќе го сторам тоа што го барате. - Ви благодарам.
Така. - Ви благодарам.
Ваква одлучност и е потребна на нашата нација.
Занимлива приказна. - Доаѓаат.
Една вечер во Гетсби...
Г-не Председател, ве молам, останете мирен. - Што? - Абрахам, не мрдај! - Да не мрдам?
Ви благодарам. - Нема на што.
Брзо, да одиме во, "Воздух и Вселена". - Ако ми дозволите...
...вие двајца сте одличен пар.
Не, ние не сме... Ние не сме...
Не сме... - Ние не сме... мислам... ...ние не сме... бла, бла, бла.
Јас никогаш не лажам!
Вистината е, вие двајца сте неодоливи заедно.
Ви благодарам. - Довидување, мила дамо и...
...ти, низок... мал... човеку.
Да видиме дали можеме да го најдеме тој твој знак.
"Џиновски чекор за човештвото."
Д.С. ова е, "Воздух и Вселена". Повторно сме вклучени и се работи.
Таскиги пилотите се во марш, повторно!
Ќе престанеш ли да кажуваш се што правиме? Уживај во моментот.
Таскиги пилотите уживаат во моментот!
Г-це Ерхарт? - Да?
Сакам да ви се заблагодарам. - За што, капетане?
Многумина мислеа дека и ние не можеме да летаме.
Ви благодарам што го расчистивте патот, мадам.
Сакате ли во Париз? - Секако.
Не! Не сега! Треба да...
Само набрзина. Преку барата. - Не мораме да го најдеме Анштајн.
Мораме да одиме. Нема време. Ајде.
Жалам. Тоа ми е во крвта.
Еве ја, г-не Дејли. Старата Бетси.
Банкрот за старата фамилија. Старата девојка ме пренесе преку Атлантикот.
ОК, мислам дека Ајнштајн е наваму!
"Ова е контролата на мисијата. Летот е проверен..."
Каде се? Каде отишле? - Контакт!
"Д.С. овде е контролата на мисијата."
Сите системи се подготвени за лансирање.
Се е одобрено за лансирање.
Не, не е одобрено за лансирање.
Одобрено е или не за лансирање? - Јас велам не!
Тргнувај!
- Не!
Торкинг ангелите пристигнуваат.
Почни го палењето. - Примено.
Имаме дозвола за лансирање. Повторувам...
Не! Немаме дозвола за полетување!
Повторувам. Немаме дозвола за полетување!
Забрането е секое полетување! Немате дозвола за полетување!
Немаме ништо од полетување, и нема ништо од летање!
По ѓаволите! - Добра ноќ, ви благодарам, добра работа, крај.
По ѓаволите. Какво разочарување.
Ох, здраво, вселенски мајмуне.
Ејбл. ОК, добро. Како си?
Да, во ред. Слободно.
Учтив си, мал пријателе, нели?
Знаеш ли каде можам да ги најдам малите Ајнштајни?
Г-не Дејли, ги најдов вашите Ајнштајни.
Господа, треба да ја разбиеме комбинацијата на таблава,
а натписот вели дека ќе ја надеме, ако ја сфатиме тајната на срцето во гробницата на фараонот.
Тоа е лесно. Одговорот е во прашањето. - Што значи тоа?
Дека одговорот се броевите.
Срцето на гробницата е пирамидата.
Разбираш ли, дечко? Го бараш тајниот број во срцето на пирамидата.
Одговорот е Пи!
Тоа го знаат сите, одговорот е Пи. - Пи?
3,14159265, да бидеме точни.
Да! 3,1495265...
Не! 3,14159265. - Да, ОК, 3,14...
Извини, не можам да кажам дали е да или не.
Знам дека е тешко, само... - Не ја допирај косата.
Извини, не можам да дознаам што е од тоа...
Јас сум тресоглавец и го сакаме тоа. Сите заедно, сега!
Знаеш, не можат сите да бидат Ајнштајн, па...
Јас можам. - Јас сум.
Ние сме. - Тој е. - Ти си. - И јас!
Добро, ОК. Ќе може ли малку да успорите?
ОК, 3,14159265.
ОК, 3,14... - Јас го запомнив.
Ви благодарам, г-да Ајнштајни. - Ви благодарам.
Добро. Сега, како генијален и славен генерал, што и сум,
долго размислував за она што го кажавте и смислив нов борбен план.
ОК.
Ќе објавам на цел глас дека ние НЕМА да напаѓаме.
И тогаш, "Чекај сега да видиме што ќе каже неверојатниот Кастер" и...
...БАМ!!! Напаѓаме!
Не очекуваше твојот пријател туку така да побегне, нели?
Ох, ќе се врати тој, Камунра. Ќе биде тука.
Би го штедел здивот да бев на твое место.
Не ти остана многу.
Имаме околу 10 минути за да дојдеме до Џед.
Мислам дека сме добра екипа. Можеби и повеќе од екипа.
Чекај, чекај, чекај. ОК, чекај.
Што е, не ти се допадна бакнувањето со мене?
Напротив, супер беше. Мислам, шамарите малку болеа, но...
Тогаш, не ти се допаѓам? - Секако дека ми се допаѓаш, неверојатна си.
Мислам дека си одлична личност.
Само што има други нешта кои нас не спречуваат...
Само, ти не си... - Што не сум, г-не Дејли?
ОК, ти си направена од...
Направена од...?
Прекрасни нешта. Од прекрасни нешта.
Ене го! - Ајде, брзо!
Господа, купете ни малку време, ве молам!
Не мораш тоа да го правиш.
Не, не! Тоа е првиот авион кој некогаш е направен!
Направен е од дрва и хартија.
Да, но има и шравофи и добро, старомодно америчко инженерство.
Доаѓаш или не?
Тргнете ни се од патот. - Нема да може.
Бегаат!
Ајде, г-не Дејли, нештата сега ќе станат интересни.
Жена да лета? Незамисливо!
И тоа како, момци. - Многу е добра.
Што, што? Што е?
Една жица се заплеткува. Морам да ја отпуштам.
Превземи го управувањето. - Не...
Знам дека имаш храброст и волја.
Храброста не лета со авион. Луѓето со пилотски дозволи летаат со авиони.
Целиот е твој.
Не ја сакам палката.
Не гледај доле, г-не Дејли. Управуваш со авионот.
Ејбл, вратата!
Држи се!
Да! Со Божја помош, Амелија Ерхарт! - Божја помош.
Ми изгледаш нервозно таму, римско резанка!
Бидејќи за мене ова е како спа третман.
Лежењето во песок навистина ја подмладува кожата.
Се предаваш? - Сеуште не.
Всушност, да видиме дали времето може да лета.
Каков е тој чуден звук?
Стој!
Точно таму, ве молам, господине Дејли.
Знаеш да влезеш громогласно. - Време е да ја донесеме помошта.
Твојот мал пријател овде мисли дека си ја пронашол комбинацијата.
Дај ми го Џед. - Ох, не.
Прво дај ми ја комбинацијата и таблата.
Ќе ти ги дадам кога ќе ги ослободиш и ќе ги вратиш моите пријатели.
Ќе ги ослободам кога сакам, и кога јас ќе сакам.
Супер. И јас ќе ослободам што сакам и кога сакам.
Дај ми ја комбинацијата и таблата сега или ќе ти ги убијам пријателите.
Ќе почнам со овој малиов.
Не сум мал. Гигантикус, дај јас да го средам типов!
Не се грижи. Ако не ми ги вратиш пријателите нема да ги добиеш комбинацијата и таблата.
Добро.
Добро. Не ме викаат за џабе, чесниот Камунра.
Не ме викаат, чесниот Камунра, туку, крвожедниот Камунра,
кој ги убива тие кои не му го даваат на Камунра она што го сака
кога тоа го сака, што е баш сега!
И подобро да ми ги дадеш комбинацијата и таблата!
Така те викаат? - Пократко е на египетски.
Супер, ќе ти ја дадам комбинацијата кога ќе ми го вратиш Џед.
Ако го допреш тоа повторно, ќе те убијам веднаш.
Не го допирај ова. Ова е недопирлива зона! - Добро.
Ох, мој Боже! Не ми се верува дека се посегна вака!
Не можам да верувам! Ох, Боже, колку сакам да те убијам сега!
Да не ја знаеш комбинацијава би бил... би бил толку мртов сега!
Да, но јас ја знам комбинацијата. - Не ја поминувај линијава!... со раката. - Не...
Како се осмелуваш? Ако пак проговориш, ако пак проговориш, ќе те убијам!
Разбираш?
Не зборувај...
Боже, ништо не зборувај!
Ќе те убијам ако пак проговориш.
А сега дај ми ја таблата и кажи ми ја комбинацијата.
ОК, откако ќе ми го дадеш Џед и ги ослободиш моите пријатели.
Ги направи сите три нешта. Зборуваше, и ја пружи раката!
Види, ова можам да ти го зборувам цела ноќ.
А што ќе кажеш за ова...
А да те убијам сега, што многу го сакам,
и ќе ти дадам точно 5 секунди за да ми ја дадеш таблата
и да ми ја кажеш комбинацијата.
Ние веќе ја имаме комбинацијата!
Тоа е Пи! 3,14159265.
Извини.
Овој лудокосиов, овде, пееше. Пееше како канаринец.
Жалам, Лери. - Доста беше.
Доста ми беше од тебе! Се сеќаваш што се случи минатиот пат?
Доста е. - Глупчо.
Дали си добро? - Да, фала.
Ова мора да е горка пилула за тебе, Лери.
Знаејќи дека сите твои јуначки дела биле за џабе.
Мора многу да си се разочарал на себеси.
Го слушаш ова зуење?
Знаете ли што е тој звук?
Тоа беше реторичко прашање.
Тоа е звукот на крајот.
Жал ми е, Џед. - Стори се, гигантикус.
А, скоро го средивме.
Не, жалам што не бев во музејот последните неколку години.
Ова можеби немаше ни да се случи. Не сфаќаш, нели, гугантикус?
Не те повикав затоа што ни требаше твојата помош.
Иако малку бевме во неприлика, но не е прв пат да излезам од ранчот.
Не, партнеру. Те повикав бидејќи ние ти бевме потребни.
Тоа фенси одело во кое парадираше последниве неколку години...
Тоа беше одело на осуденик на смрт. Дотеран, а мртов внатре.
Тоа не беше ти.
Да ти кажам уште нешто. - Да?
Сеуште не е ништо готово.
Малиот полноќен каубој сеуште има насилност во себе.
Нешто ми вели дека и ти ја имаш.
Добредојдовте во новото продолжено владеење на Камунра.
Кралот на Египет.
А, сега... СВЕТОТ!
Борци, истапете!
Пратете го Лери Дејли и неговите пријатели во пропаст!
Застанете!
Моќниот Октавиус се врати!
Јавам на грбот на најсвирепото суштество во природата!
Јавам... верверичка!
Оди напред мое моќно пони!
Полека. Сакате ли чесно да се предадете?
Или сакате ова да се заврши со пролевање на вашата крв?
Ова? Ова е твоето големо спасување?
А, не! Ова е!
Што е тоа нешто? - Се викам, Абрахам Линколн.
А вие, господине, сте во голема неволја. - Нападнете!
Проклети, полу-голуби!
Адиос, птичји мозоци!
Збогум, чудни човечки птици.
Не! Не се враќајте во подземниот свет!
Да, да, одете во подземниот свет! Фала што дојдовте! Добра ноќ!
Не, не!
Па... ова е чудно.
Изгледа дека мојата работа овде е завршена.
И само запомни, синко, кога домот е поделен, не може да опстане.
Збогум!
И сега што? - Не сум баш сигурен.
Можеби треба да тргнеме од тоа да го гледаме него како умира.
Стрелци, убијте го!
Што е сега?
Нема да нападнеме...
...Сегааа!!!
Фатете ги!!!
Не се плаши, Лери! Ќе му помогнам на Џедедаја!
Нападни ги од зад грб!
Што се случува? - Се кријам. - Се криеш?
Што правиш? Ајде. Потребен си ни.
Потфрлив. - Не си потфрлил.
Дали ти глупаво поведе 208 Американци во смрт кај битката на Малата Голема Хорна?
Тоа не е добро. Воопшто не е добро.
Не, не е добро. - Секако, одиграв добри игри,
ама, знаеш ли што е вистината? Не ги заслужувам овие ѕвезди.
Секогаш ќе бидам познат по мојот најголем неуспех.
Еј, минатото е минато.
Сега, во овој момент, оваа ноќ...
...ќе бидеш запаметен по ова.
Ова е твоето последно упориште.
Потребен им е водач. - Да, потребен им е водач.
Сакаш ли да им бидеш водач? - Да, сакам.
Да го сториме ова!
Добро! - Да. - Да одиме!
Не е добро!
Лери! Сакам да помогнам!
Ох, одлично!
Кој си ти? Ова е мој музеј!
А тој е моето човечко суштество. Тргни се!
Ти треба сета можна помош Џангал-Делер!
Момци!
Момци, сега не е моментот за ова, добро?
Декстер, ти си попаметен.
Еве што се случува кога го правиме ова.
Разбирате.
Престанете! Престанете веќе еднаш! Престанете!
Сега, слушајте. Вие сте горди Капучини.
Треба да се сконцентрирате на шамарење на непријателот.
Продолжете заедно.
Ајде, одиме!
Џедедаја, потребни сме им. - Нема да успеам.
Се плашам дека овој каубој го одсвири своето.
Октавиус, запомниме таков каков што бев. Див, слободен и...
Нема потреба за последни зборови. - Сеуште не сум завршил.
Сакам да стигнам до приказната за нашата врска.
Еволуцијата од непријатели до пријатели.
Не! - Ќе те расплаче.
Не, бидејќи ти ќе живееш!
Ајде на работа. - Земи меч.
Меч!
Ти, плесни! Ти, удри! Ти, плесни! Ти, удри!
Како сте, момци?
Дали си добро? - Никогаш подобро.
Слушај, сакам на мој знак да ја отвориш портата.
Сфаќам дека имаш план. - Ќе ја срушам куќата.
Дај ја таблата! Веднаш!
ОК, можете да ја земете.
Кажете ми кој е шефот и ќе ви ја дадам.
Или треба да ја дадам на Камунра? Тој ви е некаков господар, нели?
Не ни е господар. - Навистина? Се однесуваше како да е.
ОК, кажете ми кој е шефот и ќе ја добиете.
Еј, тоа би бил јас.
Овој е селанец. Јас сум единствениот овде со кралско потекло.
Да, но тој има повеќе медали и поголема капа. - Ти благодарам.
И јас имам многу медали. Допри ја таблата уште еднаш
со малите детски раце и тоа ќе биде последното што ќе го допреш.
Зошто го допираш малечкиот?!
Јас можам да го средам ова, ОК?
Не можеш ништо. Ти едвај зборуваш, будало!
Знаеш што? Нема проблем. Јас ќе ти го дадам. Го гледаш тоа?
Многу паметно, г-не Дејли. Натерај ги да се борат меѓу себе.
Не е моја заслуга. Тоа беше идеја на Абрахам Линколн.
Знаеш, поделената куќа, тешко опстанува. - Да...
Требаше да се спасиш кога имаше можност.
Сега ќе те убијам со огромно задоволство.
Што си ти?
Јас сум ноќниот чувар.
Победата е наша!
Би рекла дека некој ја нашол својата храброст.
Битката за Смитсонијан!
Тоа е најголемата битка за која светот нема никогаш да знае.
Ние ќе знаеме.
Да.
Имаме уште саат време до изгрејсонце. Треба да ве вратам назад.
Ако си заборавил, гигантикус, таму нас повеќе не не сакаат.
Ама јас сакам.
Еј, ќе можеш ли да не превезеш? - Ќе ми биде задоволство, секако.
Чекај малку. Има уште нешто што треба да го решам.
Ајде, момче. Ајде!
Влегувај внатре!
Убаво е, нели?
Нема на што! Само, врати се внатре пред изгрејсонце, ОК?
Ова навистина се ветувачки денови.
Ајде, дечки.
Запомнете, останете со својот другар.
Па, таму си каде што припаѓаш.
Да, би рекол.
Мислам дека треба да тргнам.
Еј, Амелија...
Тоа што сакав да ти го кажам предходно...
Не е лесно да го сложам ова...
ама, сабајле... - Знам што доаѓа, г-не Дејли.
Отсекогаш знаев.
Ама, не е важно.
За една ноќ ми ја даде авантурата на животот.
И чувствувам дека ова ќе биде прекрасно изгрејсонце.
Забавувај се.
Фала.
Не знам за вас, ама овој стар каубој стигна до втората база.
Отиде. - Право до...
Канада.
Оди према Канада.
Е, сега го исправи курсот.
Одам до скалите, момци. - Во ред. - Чао-чао.
Еј, дечко. Како е?
Лоренс, биди благословен што ги врати.
Убавото добредојде е на место.
Уште нешто би сакал да истакнам. Не можат да се кријат во подрумот засекогаш.
Да, знам, но мислам дека го решив тоа. - Навистина?
Почнува денот, дам-дам!
Да, нашиот пријател е во право, наскоро ќе зазори.
Теди, се сеќаваш ли на ноќта кога спомна, клуч за среќа?
Навистина? - Да, рече, "клучот за среќата е..."
и тогаш сонцето излезе и ти се вкочани.
Мислам дека го сфатив.
Прави го тоа што го сакаш, нели? Со луѓето кои ги сакаш.
Всушност, сакав да кажам физички вежби, но и нештото за љубов е добро.
Лоренс? - Да.
Добредојде дома, синко.
Фала.
Па, луѓе, на чекањето му дојде крајот. После 2 месеци реновирање,
вечерва, Музејот на Природна Историја повторно ги отвори вратите за посетителите.
Како што и самите гледате, Њујорчани буквално го преплавија,
нестрпливи да видат какви промени се направени.
Со продолжена вечерна работа,
виртуелниот музеј ќе биде пожив од кога и да било.
Види, види, види...
Униформата сеуште ти стои после сиве овие години.
Па, не помина толку многу.
Па, на што му го должиме ова твое "триумфално" враќање?
Најпосле, исфрлен од "работната џунгла"? "Отпуштен"?
Не. Всушност, ја продадов мојата компанија.
Светот мистериозно се однесува.
Еден ден, музејот сите ги исфрла,
а веќе следниот, богат, анонимен донатор,
дава голема сума на пари, под услов се да остане исто.
Па, очигледно е дека не е баш се исто. - Не.
Здраво, дечиња и дами, Јас сум Теодор Рузвелт.
Природен, добар јавач, и 26-ти Председател на овие големи, Соединети Држави.
Ајде, дечко, ловот е спремен. Лоренс!
Еј, ти глупав-глупав, донеси ми мастика-мастика!
Родителите ми ја дадоа оваа табла пред 3000 години,
доверувајќи ми едно од највредните богатства на мојот народ.
Дали прави нешто? - Прави нешто?
Да, која е поентата ако не прави ништо?
Кажи им.
Всушност, има магична моќ да ги оживее сите експонати.
Не, навистина, што прави? - Ништо, само служи како украс.
Знаев.
Местово е скапано. Нештата дури и не изгледаат реално.
Навистина, другар. Оваа механика е за никаде.
Мамути. - Да. - Изумрени.
Не ја сфаќам денешнава технологија.
Изгледаат толку живо. - Да, да, да. - Или е нешто друго.
Ќе останеш подолго овој пат? Или ќе побегнеш, ќе фатиш магла?
Ќе останам. - Подолго? Добро.
Да. - Добро.
Кога станува збор за ноќни чувари, ти си... - Што?
Најдобар.
Молам?
Ти, немој наваму.
Извинете, здраво, не сакав да гледам, само...
...многу личите на некој кого го познавам.
Многу ми се случува тоа. - Навистина? - Да, изгледа дека имам такво лице.
Познато. - Да.
Да не сте, можеби, во роднинска врска со Амелија Ерхарт?
Не. - Не.
Мислам дека не... - Секако дека не...
Не знам. - Морав да прашам.
Таа беше првата жена која го прелетала Пацификот.
Атлантикот. - Атлантикот, секако.
Првата жена која го прелетала Атлантикот.
Добила, "Летечки Крст", како првата жена која го сторила тоа.
Многу добро. - Да, беше многу... добра.
Знаете, треба да ја погледнете салата со минијатурите.
Ќе сакате да ме однесете таму? Секогаш се губам.
Да, секако... секако... ОК. Ајде.
Благодарам.
Јас сум Лери Дејли. - Тес.
( Има уште )
Џозеп, време е за вечера! - Само секунда, мамо!
Јое Моторола, веднаш да си слегол на вечера!
Реков само секунда, мамо! Мислам дека овде сум на некој трага!